دختري از جنس كريستال
ديده از اشك و دل از داغ و لب از آه پر است،عشق در هر رهگذري رنگ دگر مي ريزد
پرسيد كه چرا دير كرده است؟ نكند دل ديگري او را اسير كرده است؟ خنديدمو گفتم او فقط اسير من است تنها دقايقي چند تاخير كرده است خنديد به سادگيم آيينه و گفت: احساس پاك تو را زنجير كرده است گفتم:از عشق من چنين سخن نگو گفت:خوابي،سالها دير كرده است در آيينه به خود نگاه مي كنم .آه ه ه عشق او عجب مرا پير كرده است گفت آيينه كه منتظر نباش او براي هميشه دير كرده است ... خیلی اتفاقی . اتفاق افتاد ... خیلی اتفاقی . خیلی اتفاق ها افتاد . خیلی اتفاقی . خیلی راه ها را رفتم . خیلی اتفاقی . حرف هایی زدم . خیلی اتفاقی . حرف هایی شنیدم . خیلی اتفاقی . پا به مکان های مهمی گذاشتم . خیلی اتفاقی . تجربه هایی بدست آوردم . خیلی اتفاقی . چیز هایی آموختم . خیلی اتفاقی . فهمیدم که هیچ کدام اتفاقی نبودند . حتی رفتن تو هم اتفاقی نبود . رفته اي ...اما هيچ مي داني در شبستان نبودنت مهتاب يكسره بر بغضهايم مي بارد؟ هيچ ميداني ياسهاي دلم در نبود تو كه بهارشان بودي عطري براي پراكندن ندارند؟ برگرد... برگرد و آنقدر بمان تا مرا خسته ي وصال كني برگرد و آنقدر بخوان تا غمنامه ام در ترنم عاشقانه هايت غرق شود برگرد كه در نبودنت تمام كلمات با بغضشان جلوه گاه سكوت دردناكم شده اند برگرد كه اگر برگردي حضور نيلگونت مركب غم را از تار و پود شفق پاك مي كند. برايم قصه اي بگو كه از غصه خالي باشد يا شعري بخوان كه شاعرش دلسوخته نباشد برايم از احساسي بنويس كه از اشك هجران خيس نشده ، از ميلاد وفا بگو تا عشق جاودانه شود تا كوچه ها خالي از انتظار و شبها خالي از تنهايي شوند. هر برگ از دفتر زندگي پر از حسرت است و ساحل روياهايم غرق در زير امواج درد آلود غمها مانده است. مرا ديگر تاب شنيدن ناله هاي دلي نيست كه از زخم بيوفايي مي نالد. قايق دلخوشيها را به سويم روانه كن برايم حرفي نو بگو ،ترنم آرزو ها را زمزمه كن. تا شايد دردمندم نخوانند. من بايد قايقم را بر آب افكنم.ساعات خسته در ساحل ميگذرند- افسوس بر من! بهار گل افشاني كرده و وداع گفته. من اكنون با باد گلهاي بي ارزش رنگ پريده چشم براهم و آهسته مي روم. امواج خروشان شده ، و در كوچه پر سايه ساحل برگهاي زرد خزان چرخ مي خورد و فرو مي ريزد. تو بر چه تهي خيره مينگري! آيا لرزشي احساس نمي كني كه با آهنگ ترانه دور دست از آن ساحل پروازكنان در آسمان ميگذرد؟ ای عشق بیداد من باختن یعنی لحظه عشق جان سرزمین یعنی یعنی زندگی پاک من عشق لیلی و قمار مجنون در عشق یعنی ... شدن ساختن عشق دل یعنی کلبه وامق و یعنی عذرا عشق شدن من عشق فردای یعنی کودک مسجد یعنی الاقصی عشق من عشق آمیختن افروختن یعنی به هم عشق سوختن چشمهای یکجا یعنی کردن پر ز و غم دردهای گریه خون/ درد بیشمار عشق من یعنی الاسرار کلبه مخزن اسرار یعنی عشق چشمان ماه يادت هست، در شبي كه ساز وداع مي زدي؟ مگر نگفتي رفتنم كوچ خستگيهايت را در پي دارد؟ حالا از دلمردگي روزهايي مي نويسي كه در خيالت با نبودن من گلستان مي شد؟ رنگها را به دل شب زده اي كه تنهايي گلها را به رُخشان بكشي؟ چه كسي گفته گلها مي خوابند؟ يادت نيست شمعدانيهايي را كه خواب و خوراكشان نگاه پنجره بود؟ تو كه دفتر ثبت لحظه هايمان را به آتش سپردي، حالا از يادآوري كدامين خاطره ثبت شده حرف مي زني؟ من ذهنم از اين دلتنگيهاي كبود تو پر است، مرا با تنهايي ات گلاويز نكن...! مي خواهم اين پرده سياه و مه آلود را از مجاورت چشم انداز نگاهم بدرم و كنار بزنم. مي خواهم نگاه كنم و يك نفس پر از طراوت و تازگي را امتحان كنم. مي خواهم دستهايم را سبكبال و پر شكوه به پرواز در آورم و نهال نوپاي ذهنم را قدري آبياري كنم. مي خواهم از باغ ذهنم، شاخ و برگ نا اميدي را هرس كنم تا با آمدن اولين نسيم خنك صبحگاهي، آرزوهايم از خواب فراموشي بيدار شوند. فقط همين كافي است تا به آرزوهايم برسم... 
همراه
مـــــــــن
تنــــــها با تو
تا اوج عشـــــــق
هـم پـــــــــــــروازم
با قلب تودلدارمن هم آوازم
توهمپـــــــــای من، تنـــها با من
هـــــــــــــــــــم آوائـــــــــــــــــــی
با درد مــــــــــــــــن، آشنـــــــــــــــائی
تکیـــــــــــــــــــه گاهی ، همصــــــــــدائی
ما فریاد عشـــــــــــــــــــق، در قلب شــــــــب
دلگرمی عاشــــــــــقای بیصــــــــــــدائیــــــــــم
ما، دل میبازیم دریادریا ،تابیکران،عاشقای بی پروائیم
تو، با مــــــــــــن بمـــــــــــان، ای مهـــــــــــــــــــــربان
چون ماه شــــــب در آســــــــمان؛ بر من بتــــــــــــــــــــاب
تا بیـــــــــــــــــکران مثـــــــــــــــــل مهتــــــــــــــــــــــاب
مــــن تا مـرز جان؛ از عشقمان میسـوزم ای آرام جـــان
بر من بتـــــــاب تا کهــــکشــان مثــــل آفتــــــــــاب
ما؛ فریــــاد عشـــق در قلــــب شب دلگـــــرمی
عاشقــــــــــــای بیصــــــــــــــــــــدائیم
ما؛ دل میبازیم دریا دریا تا بیکران
عاشقـــــــای بی پــــروائیـــــــــم
ای تورؤیـای شبهای مـــــــن
عشقو ببین تو چشمای من
دستاتوتو دســت من بگذاردرلحظه های دیـدار
| قالب جدید وبلاگ پیچك دات نت |
درباره سايت
نموند و ...
تنهايي شد تنها يارم ...
زمستون به من قول داد كه ...
اگر ...
از بابت سرماو سوزش گلايه نكنم
او برایم ...
شادي و سكوت به ارمغان خواهد آورد...!!!
منوی سايت
آرشيو سايت
پيوند ها
اختصاصی ويژه
طراح قالب
امكانات سايت